دوست دارم خودمو جای اون دسته از آدمایی بزارم که اعتماد به نفس بالایی دارن،
هیچ وقت چیزی از دست نمیدن؛بلدن چه جوری گلیم خودشون از آب بکشن بیرون
همیشه خوشحال و پیروز هستند،
ولی حرص آدم در میارن...
مگر اینکه با آدمی مثل خوشون رو به رو بشن تا یه ذره از اون درجه اش بیاد پایین
ولی
مشکل وقتی بزرگتر میشه که مجبوری با یکی از اینا ارتباط نزدیک داشته باشی،
دیگه همه چیز گردن خودت
اصلا باعث و بانی هر اتفاقی تو هستی.
که در هر کجا هرمکانی حق به عهده وجدان است...ولی یهو بعضی وقتا باعث میشه که از
احترام و وجدان و حق و عقل بگذری و مثل خودشون برخورد کنی..ینی حالا تو هستی که
میخوای حال یه فرشته از آسمون افتاده رو بگیری
که این کارم دور از .....

